YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/1890
KARAR NO : 2013/3915
KARAR TARİHİ : 08.04.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davacı tarafından 29.11.2012 tarihli dilekçe ile “…Hâkim hakkında, hakaret ve tehdit ettiği gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunduğundan aralarında husumet oluştuğu…” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim…(104829)’nin, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından “…yargılama sırasında davaya bakmakta olan hâkim hakkında taraflarca şikayette bulunulması veya dava açılmasının H.M.K. 36. maddesi anlamında değerlendirilemeyeceği..:” gerekçesiyle talebin reddi ile H.M.K.’nun 42/4. maddesi uyarınca reddeden tarafın 4000.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Yargılamanın devamı sırasında taraflardan birinin mahkeme hâkimi hakkında şikayette bulunması (suç duyurusunda bulunulması) veya aleyhine dava açması, H.M.K.’nun 36/1-d maddesinde belirtilen “davalı olmak” anlamında yorumlanamayacağı gibi hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebep olarak da düşünülemez. Aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hâkimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi, bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına gelir. Hiçbir hukuk kuralı, kötü niyetliyi korumaz. Aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hâkimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olacağı gibi, tabii hâkim ilkesini de zedeleyecektir. Bu nedenle, konuyu inceleyen mercinin H.M.Y.’nin 36/1-d. maddesi hükmünü yorumlaması usûl ve kanunlara uygun görülmüştür.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.