YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/3213
KARAR NO : 2010/13279
KARAR TARİHİ : 24.11.2010
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince hernekadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, miktar itibarıyla bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 31.10.2005 tarihinde Tüpgaz Bayilik Sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmenin 2.maddesine aykırı olarak işyerinde dava dışı şirketin LPG Tüplerinin satışını yaptığını ileri sürerek bayilik sözleşmesinin 29.maddesi gereğince kararlaştırılan 25.000 USD ceza-i şartın şimdilik 6.000.-USD’lik kısmının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı davranmadığını, işyerinde davacıya ait LPG Tüplerini sattığını, tespitin müvekkilinin terkettiği ve başka bir kişi tarafından işletilen işyerinde yapıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının taraflar arasındaki 31.10.2005 tarihli bayilik sözleşmesi kapsamında işlettiği işyerini sözleşmeye aykırı olarak davacının yazılı izni ve onayını almadan devrettiği ve işyerinde aynı iş kolunda faaliyette bulunan başka bir şirkete ait Mogaz markalı LPG Tüplerinin satışının yapıldığı, davacının bu nedenle sözleşmeyi tek taraflı olarak ve haklı nedenle feshettiği, davcının bayilik sözleşmesinin 29.maddesine dayalı ceza-i şart isteminin yerinde olduğu, yıllık 100 ton LPG satışının öngörüldüğü bir tüpgaz bayiliğinin ekonomik büyüklüğü dikkate alındığında davalının esnaf olması halinde dahi talep edilen 6.000.-USD tutarındaki ceza-i şart alacağının ekonomik açıdan mahvına yol açmayacağından talep edilen kısmi cezai şarttan indirim yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.000.-USD ceza-i şartın 30.10.2007 temerrüt tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesine göre yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.