Yargıtay Kararı 20. Hukuk Dairesi 2010/6645 E. 2010/10002 K. 13.07.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/6645
KARAR NO : 2010/10002
KARAR TARİHİ : 13.07.2010

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … Yönetimi ve davalı … tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında … Köyü 192 ada 58 parsel sayılı 11147,96 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı … yönetimi taşınmazın Sındırgı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/494-1977/219 sayılı kararı ile orman sınırları içine alındığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 Sayılı Yasa uyarınca orman kadastrosu seri bazda yapılmış, 06.10.1971 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.
Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda (Davacının davasının kabulüne, … Köyü 192 ada 58 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan kadastro tespitinin iptali ile aynı taşınmazın tamamının orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline, taşınmazın üzerinde bulunan kiraz ağaçlarının davalı … tarafından dikildiğinin muhtesat olarak kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine) dendiği halde, gerekçeli kararda (Davacının davasının kabulüne, … Köyü 192 ada 58 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan kadastro tespitinin iptali ile aynı taşınmazın tamamının orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline,) denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).
SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının yatıranlara iadesine 13.07.2010 günü oybirliği ile karar verildi.