YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/7031
KARAR NO : 2007/12307
KARAR TARİHİ : 23.10.2007
MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi
Taraflar arasındaki istirdat, menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar, asıl davalarında kredi kartı ve ek kart hamili olduklarının, borçlarının düzenli olarak ödeyemediklerini, Ocak 2003 tarihinde borçlarının 1.119.336.000 TL olduğunun bildirildiğini, kartlarını kullanmadan 2003 yılı sonuna kadar davalıya toplam 1.742.000.000 ödemelerine rağmen halen davalaya 831.025.400 TL borçlu olduklarını öğrendiklirini ve davalının 1.173.977.583 TL’nın tahsili için kendilerine karşı icra takibi başlattığını ileri sürerek başlatılan tekipten dolayı borcsuz oldukların tespitine karar verilmesini istemişler; birleşen davalarında da davalının 1997 yılından bu yana faize faiz uygulamak suretiyle kendilerinden 9.337.85 YTL fazladan para tahsil ettiğini, bu paraları ödemek için dava dışı … Bnakasına borçlandıklarını, temerrüde düştüklerini, temerrüt tarihene kadar oluşan zararlarının 9.337.85 YTL, bu tarihten sonraki zararlarının da 4.295 YTL olduğunu, davalının 47 … boyunca haksız olarak hesaplarına borç kaydettiğini bu nedenle de 834.60 YTL alacakları bulunduğunu ileri sürerek tüm bu paraların tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkememce, asıl davada davacıların davalıya 987.51 YTL borçlu olduklarının tespitine, birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay
Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacılar tarafından asıl dava yönünden temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 23.2.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davacıların Birleşen davalarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özelllikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacıların temyiz dilekçelerinin reddine, ikinci bentte acıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.