YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/16481
KARAR NO : 2007/3951
KARAR TARİHİ : 21.03.2007
… vekili … … ile … ve Kredi Bankası vekili … … aralarındaki dava hakkında … 4 Tüketici Mahkemesinden verilen 13.10.2006 gün ve 490-1195 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalıdan aldığı kredi kartı borçlarını ödeyemediğini, kredi kartı hesabının 2002 yılı sonlarından itibaren işlemediğini,davalı bankaya 4822 sayılı kanundan faydalanmak için 31.3.2003 tarihinde başvurduğu halde talebinin reddedildiğini, davalı bankanın kötüniyetli olarak uzun süre bekledikten sonra 1.5.2003 tarihli ihtarname ile borcun ödenmesini istediğini, bankaca talep edilen alacağın hesabında 4077 sayılı yasanın 10/A, 10/F-d maddelerinin gözetilmeyerek yüksek oranda temerrüt faizi istenildiği gibi, yapmış olduğu. Ödemelerinin de mahsup edilmediğini … sürerek , kredi kartı borcunun 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda tesbitini istemiştir.
Davalı, davacının 4822 sayılı yasa hükümlerinden faydalanamayacağını davacının 1.5.2003 tarihli ihtarnamenin tebliği ile temerrüde düştüğünü, davacıdan 4077 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda talepte bulunduklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece,davalı bankanın 2681.274.809 tl asıl alacak,405.099.499 tl işlemiş faiz,20.254.975 tl gider vergisi olmak üzere toplam 3106.629.283 tl alacak için başlattığı ilamsız takibi sonucunda,hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 31.3.2003 tarihi itibariyle 2281,67 YTL. borçlu olduğunun tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye (1.090 YTL ) çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel
2006/16481 2007/3951
Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi (1.090 YTL ) geçmediğinden mahkemenin kararı da 13.10.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz … bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene istek halinde iadesine, 21.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.