Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/10620 E. 2022/14420 K. 13.10.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10620
KARAR NO : 2022/14420
KARAR TARİHİ : 13.10.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hükün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde,
5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek sanığın isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE,
2)Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde ,
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlendiği sırada silah kullanılması nedeniyle, sanık hakkında ceza tayin edilirken TCK.nın 109/3-a maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın sübuta, TCK.nın 109/3.b maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3)Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde ise,
Tüm dosya kapsamına göre, sanık …’ın evlenmek amacıyla mağdureyi ailesinden istediği ancak mağdurenin rızası olmaması nedeniyle ailesinin kabul etmediği, sanığın mağdureyi rahatsız etmeye başladığı, olay günü son kez görüşmek istediğini, peşini bırakacağını söyleyerek mağdureye buluşma teklif ettiği, mağdurenin kabul etmesi üzerine buluşma yerine kardeşi sanık … ile birlikte geldiği, mağdureden araca binmesini istediği, ısrar üzerine mağdurenin araca bindiği, araçta arkadaşlık teklifini tekrar ettiği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine ise sanık …’ın mağdurenin ağzını kapattığı, sanık …’ın da aracı hareket ettirdiği, mağdureyi ormanlık bir yere götürdükleri, burada sanık …’ın silah çıkarıp ”sen de ben de öleceğiz” dediği, bu sırada olaydan haberdar olan kolluk görevlilerinin sanık …’ı arayarak mağdureyi teslim etmesini istedikleri, sanıkların telefon gelmesi üzerine mağdureyi evinin yakınına bıraktıkları olayda, sanık …’ın gerçekleştirdiği silahla tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ve eylemin kül halinde TCK.nın 109/2-3,a,b maddesinde düzenlenen cebir ve tehdit kullanarak, birden fazla kişi ile birlikte, silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık …’ın silahla tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazı hususunda itiraz merci tarafından verilecek karar ile birlikte değerlendirme yapılmak üzere, TCK.nın 44. maddesi gereğince sanığın iki nitelikli halin varlığı nedeniyle temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmek kaydıyla, en ağır cezayı gerektiren TCK.nın 109/2-3,a,b maddesine göre cezalandırılması yerine, eylem ikiye bölünerek yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yasaya aykırı, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.