YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/9117
KARAR NO : 2006/12264
KARAR TARİHİ : 25.09.2006

… vekili avukat … ile … … aralarındaki dava hakkında … 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.4.2006 … ve 218-150 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı-karşı davalı 500 dolar alacak için istemde bulunmuş, mahkemece 11.4.2006 gününde 311.07 doların davalı-karşı davacıdan alınmasına , fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.
Davalı-karşı davacı 845 DM alacak için istemde bulunmuş, mahkemece 331.23 euro’nun davacı-karşı davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.
Davacı-karşı davalı ve davalı karşı davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 lirayı geçmediğinden, her iki tarafından temyiz hakkı bulunmamaktadır.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 … ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı-karşı davalı ve davalı karşı davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 lirayı geçmediğinden, mahkemenin kararı da 11.4.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince her iki tarafında temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.