YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/678
KARAR NO : 2006/6037
KARAR TARİHİ : 17.04.2006

1-….2-….3-…..vekili avukat …. ile … aralarındaki dava hakkında … Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.9.2005 … ve 60-258 sayılı hükmün davalı(birleşen davanın davacısı) avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 1.000.000.000 TL bedelli senetten dolayı yapılan icra takibine karşı borçlu olmadığının tesbitini istemiş, davalı karşı davacı ise davanın reddini dileyerek birleşen davasında 1.000.000.000 TL’na yönelik vaki itirazın iptalini talep etmiş, mahkemece 30.9.2005 gününde davacı karşı davalının borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 … ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı (birleşen davanın davacısı) tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.000.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacı ve davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle her iki tarafın temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine 17.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.