YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/8038
KARAR NO : 2007/14142
KARAR TARİHİ : 26.11.2007
… vs.vekili avukat … vs. ile Tasfiye halinde Emlak Bankası A.Ş. vekili avukat alper adıkaçtı aralarındaki dava hakkında … 1.Tüketici Mahkemesinden verilen 11.12.2006 gün ve 2198-1897 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacılar, davalıların inşa edip sattıkları sitede daire sahibi olduklarını ve ortak alanlardaki ayıplı imalatlar nedeni ile zarara uğradıklarını beyanla, tesbit raporu ile belirlendiği şekilde her biri için 1.090 YTL.den az olmak üzere muhtelif tutarlardaki zararlarının ödetilmesini istemişler, mahkemece her bir davacı için 1.090 YTL.den az olmak üzere taleplerinin kısmen kabulüne , fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 1.1.2006 tarihinden itibaren de 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacıların her biri ihtiyari dava arkadaşı olup, tespit raporu ile belirlenen zarar tutarına itirazları da bulunmadığına göre her bir davacı ile davalılar tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 11.12.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacıların ve davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde davacılara iadesine, 26.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.