YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/2831
KARAR NO : 2022/7251
KARAR TARİHİ : 20.10.2022
MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28.01.2019 tarih ve 2017/374 E- 2019/18 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 20.11.2020 tarih ve 2019/620 E- 2020/1040 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 2016/85462 sayılı “”Yeşilliğe boğuyoruz” MK MAYDANOZ Köfte” ibareli marka başvurusunu yaptıklarını, marka kapsamında 35. 43. sınıfta yer alan hizmetlerin bulunduğunu, davalı şahsın “elmaydanos köfte” ibareli markasına dayalı olarak marka başvurusuna itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı’nca itirazın kısmen kabul edilerek 43. sınıftaki hizmetlerin marka başvurusundan çıkarıldığını, müvekkilinin bu karara yaptığı itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, bir bütün olarak değerlendirildiğinde markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olmadığını, markalarda ortak olarak yer alan “maydanoz” ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf bulunduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2017-M-6773 sayılı kararının iptaline ve dava konusu başvurunun 43. sınıftaki hizmetler yönünden de tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kurum vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Davalı şahıs vekili, müvekkili markasının 2001 yılında kurulan işletmece 20 yıldır faaliyette olduğunu, tescil edildiğine göre özgünlüğünün aşikar olduğunu, markalar arasında iltibas ihtimali bulunduğunu, markaların benzer olduğunu, hizmetlerin aynı olduğunu belirterek; davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının “Yeşilliğe boğuyoruz MK MAYDANOZ Köfte” ibareli marka başvurusuyla davalı firmanın “elmaydanos köfte” ibareli tescilli markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde başvuru konusu işaret ile davalı firmanın markası arasında başvuru kapsamından çıkartılan 43. sınıftaki hizmetler yönünden idari ve ekonomik anlamda birbirine bağlı işletmelere ait marka algısı oluşabileceği, bu açılardan taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
Bölge adliye mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğu gibi esasen mahkemece de dosya kapsamında bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, dolayısıyla davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.