YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/14146
KARAR NO : 2007/1550
KARAR TARİHİ : 08.02.2007

… , vekili avukat … ile … vekili avukat A….aralarındaki dava hakkında … 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.5.2006 gün ve 1057-258 sayılı hükmün davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacılar 600 000 000 TL asıl alacak için istemde bulunmuş, mahkemece 23-5-2006 gününde davanın reddine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen Ek madde 4 uyarınca temyiz parasal sınırı … Bakanlığınca tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır.Yeniden değerlendirme oranı 2006 yılı için 9,8 olarak açıklanmış olmakla bu durumda temyiz sınırı 1 090 000 000 TL (1.090,00 YTL)dir. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.Bu durumda 1.1.2006 tarihinden sonra verilen ve 1.090,00 YTL den az olan hükümlerin onanmasına ya da bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Davacılar tarafından temyiz edilen asıl alacakkarar tarihi itibariyle 1.090,00 YTL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacıların temyiz talebinde bulunma hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene istek halinde iadesine, 8.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.