YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/14971
KARAR NO : 2007/2674
KARAR TARİHİ : 27.02.2007

İski Genel Müdürlüğü vekili avukat … Kara ile … vekili avukat … … aralarındaki dava hakkında … 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 25.7.2006 gün ve 1652-1530 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, 25.07.2006 tarihinde açtığı bu dava ile 446.063.000 TL. asıl alacak için istemde bulunmuş, mahkemece 25.07.2006 tarihinde davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ,tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye (1.090 YTL ) çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı ve davalı tarafından temyiz edilen asıl alacak karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi (1.090 YTL ) geçmediğinden mahkemenin kararı da 25..07.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 27.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.