YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/2197
KARAR NO : 2006/6896
KARAR TARİHİ : 01.05.2006

… vekili avukat düzgün … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … 3 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.12.2005 gün ve 236-377 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, 1000 DM depozitonun tahsilne yönelik icra takibine vaki itirazın iptalini, birleşen davada ise davalıya 3.600.000.000 Tl. borçlu olmadığının tesbitini istemiş, mahkemece 8.12.2005 tarihinde asıl davada itirazın 613.132.320 Tl. üzerinden iptaline, birleşen davadada davacının 570.000.000 Tl. dışında kalan 3.030.000.000 TL.dan dolayı borçlu olmadğının tespitine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.000.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 1.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.