YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2966
KARAR NO : 2022/9239
KARAR TARİHİ : 23.11.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : A- İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2021 tarih, 2021/209 Esas ve 2021/316 Karar sayılı hükmü ile; sanık hakkında TCK’nin 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası,
B- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/12/2021 tarih, 2021/1403 (E) – 2021/1862 (K) sayılı kararı ile İlk derece mahkemesi hükmünün CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında TCK’nin 81/1, 53, 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/12/2021 tarih, 2021/1403 (E) – 2021/1862 (K) sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davası sonucunda; sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından TCK’nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulduğu, hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, duruşmalı inceleme sonucunda ilk derece mahkemesi hükmünün
CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında yeniden hüküm kurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/12/2021 tarih, 2021/1403 (E) – 2021/1862 (K) sayılı hükmünde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığından; sanık ve müdafinin; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, takdiri indirimin uygulaması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;
Ancak;
Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktul ve sanığın Azerbaycan uyruklu oldukları ve daha önceden birbirlerini tanıdıkları, evleri olmadığından parklarda yatıp kalktıkları, olay günü de parkta sanık, maktul ve tanık Kamran ve uyumakta olan başka bir kişinin bulunduğu, sanık ve maktul arasında çıkan tartışmada sanık savunmasına göre maktulün sanığa küfürler ettiği, yanlarında bulunan tanık Kamran’ın da maktulün sanığa kötü küfürler ettiği şeklindeki beyanı da sanığın savunmalarını doğrular nitelikte olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesine göre asgari oranda haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafinin temyiz talebinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/12/2021 tarih, 2021/1403 (E) – 2021/1862 (K) sayılı kararının CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2-b maddesi gereğince bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek “İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.