Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2022/6019 E. 2022/9389 K. 01.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6019
KARAR NO : 2022/9389
KARAR TARİHİ : 01.12.2022

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar …, … ve … hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile sanıklar …, … ve …’in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık … müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … müdafinin, adı geçen sanığın mahkumiyetine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün 27/04/2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, hükmün sanık müdafii tarafından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 26/05/2015 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Katılan vekilinin, sanıklar …, … ve … hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, sanıklar hakkındaki karara katılan vekili tarafından yapılan itirazın, … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2022 tarih ve 2022/613 Değişik … sayılı kararı ile kesin olarak sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin, adı geçen sanıklar hakkındaki karara yönelik temyiz istemi bakımından dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
3- Katılan vekilinin, sanıklar …, … ve …’in mahkumiyetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;
Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, sanıkların savunmalarının alındığı 30/09/2013 tarihli sorgu olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı karar tarihinden önce 30/09/2021 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE; 01/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.