YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/7392
KARAR NO : 2006/13715
KARAR TARİHİ : 17.10.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf.)

Taraflar arasındaki tazminat davasının n yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, kredi kartı borcunu ödemeyen davalıya karşı takip başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini dilemiştir.
Davalı, asıl davanın reddini dilemiş karşı davasında da hakkında 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesinin uygulanmasını, başka bir kredi kartı borcu için fazladan ödenen 958.000.000 Tl.nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak asıl davada davalının davacıya 778,76 YTl, karşı davaya konu kredi kartından dolayı da 281.59 YTL. borçlu olduğunun tespitine, her bir borcun 12 taksit halinde ödenmesine kara verilmiş; hüküm her iki tarafça temyiz edilmiş; davalı karşı davacının temyiz dilekçesi mahkemece, miktar itibariyle reddedilmiş; bu kez davalı-karşı davacı temyiz talebinin reddine ilişkin temyiz etmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 … ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.000.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalı- karşı davacının temyiz talebinin incelenmesine gelince; dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı karşı davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.