Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2006/10233 E. 2006/14601 K. 07.11.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/10233
KARAR NO : 2006/14601
KARAR TARİHİ : 07.11.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR

Davacı, davalıların mülkiyeti kendilerine ait işyerini 7.10.1999 tarihli sözleşme ile 4 yıllığına kendisene kiraya verdiklerini, kiralananı lokanta olarak işleteceği için bakım ve masraf yaptığını, davalılara 7.250.000.000 TL ödeyip içerisindeki malzemeleri satın aldığını, eski kiracı … …’dan olarak 8.000.000.000 TL alacağınadan vazgeçtiğini, kirlananın iskan ruhsatının bulunmaması nedeniyle 6.2.2000 gününde … Belediyesi tarfından mühürlendiğini, işyerini çalıştıramaz olduğunu, davalıya gönderliği ihtarmameden sonuç alamadığını ileri sürerek sözleşmenin feshine, teminat olarak verilen 10.000 USD meblağlı senedin iptaline, eski kiracıya ödenen para, davalılara ödediği malzeme bedeli ve mahrum kaldığı kar nedniyle de şimdilik 10.000.000.000 TL’nın tahsiline karar verilmesini isetmiş; 23.2.2005 gününde verdiği islah dilekçesi ile de mahrum kalınan kar nediniyle 48.000.000.000 TL, kiralanananın içerisinde bulunan ve satın aldığı eşyalar nedeniyle 7.250.000.000 TL, eski kiracıya ödenen 8.000.000.000 TL ki toplam 63.250.000.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, kiralananın iskan ruhsatının bulunaması nedeniyle davacı kiracının işletme ruhsatı alamadığı, bunda kiralayanın BK 249 maddesinde öngörülen sorumluluğunun ve tam kusurunun bulunduğu, o nedenle son bilirkişi raporundaki davacının kusuruna ilişkin görüşe itibar edilemeyeceği, akitten rücu eden davacının aynı akte dayanarak müspet zararını isteyemeceği gibi eski kiracıyı ödediği parayı da isteyemeyeceği gerekçe gösterilmek suretiyle fesh edilen sözleşme nediniyle karar ittihazına yer olmadğına, verilen teminat sedinin iptaline ve dosyada delil olarak saklanmasına, eşya bedeli olarak ödenen 7.250.000.000 Tl’nın tahsilene, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temiyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı bu davasında diğer talepleri yanında (Ek-4) numaralı delil olarak dayandığı 7.10.1999 tarihli sözleşme gereğince davalılara işyeri içerisinde bulunan eşyalar nedeniyle ödediği 7.250.000.000 TL’nın da tahsiline karar verilmesini istemiştir. Anılan sözleşme taraflar arasında değil, davacı ile işyerinin eski kiracısı olan … … arasında düzenlenmiştir. Davacı bu sözleşmeye dayanarak davalılardan talepte bulunamayacağı gibi bir an için anılan sözleşmenin taraflar arasında düzenlenmiş, bulunduğu kabul edilse bile sözleşmeye konu eşyalar taşınır nitilikte eşyalar olup, götürülebilecek türdendir. Eşyaların davalılar uhtesinde kaldığını ve onlar tarafından benimsendiğini de ispat edemediğine göre bu kalem isteğin reddine karar verilmesi gerekir. Aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
3-Davacı, 7.10.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile birlikte davalılara teminat olarak verdiği 10.000 USD tuturındaki teminat senedinin iptaline karar verilmesini isetediğine ve mahkemece de bu isteğin kabulüne karar verildiğine göre yargılama harç ve masraf hesabı yapılırken bu miktarın da dikkate alınması gerekir. Bu hususun gözetilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarfların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinici bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenlede davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 7.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.