YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3331
KARAR NO : 2022/18941
KARAR TARİHİ : 14.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
…
…

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.11.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 10.08.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına neden olan Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 tarihli 2014/646 Esas ve 2015/590 Karar sayılı ilamında yer alan mahkûmiyet hükümlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 125/1-4, 86/2 ve 151/1. maddelerinde yer alan “hakaret”, “kasten yaralama” ve “mala zarar verme” suçlarına ilişkin olması ile hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve TCK’nin 151/1. maddesinde düzenlenen “mala zarar verme” suçunun da uzlaşma kapsamına alınmasına karşın; UYAP üzerinden yapılan incelemede, Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2017 tarihli 2014/646 Esas ve 2015/590 Karar sayılı ek kararı ile taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından hükmün aynen infazına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; Adli Emanetin 2012/13416 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin akıbeti hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi, sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK’nin 63. maddesi gereğince infaz aşamasında cezasından mahsup edilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.