YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/708
KARAR NO : 2009/1525
KARAR TARİHİ : 09.02.2009
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.7.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.6.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı … vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit hakkı tesisi istemiyle açılmıştır.
Davalılar, geçit eninin 4 m. olması halinde davayı kabul ettiklerini bildirmiş, davalılardan … idaresi davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bilirkişi krokisine gönderme yapılarak bilirkişinin 30.04.2008 tarihli rapor ekindeki krokisinde “X” işareti ile gösterilen ve bilirkişinin 6 m eninde olduğunu bildirdiği yerden geçit tesis edilmiştir.
Hükmü, davacılar ile davalılardan … İdaresi temyiz etmiştir.
Mahkeme karar gerekçesinin incelenmesinden, geçit eninin 4 m. olarak kabul edildiği görülmektedir. Ancak, hüküm fıkrasında gönderme yapılan bilirkişi rapor ve krokisinde geçit eninin 6 m. olarak benimsendiği ve krokinin buna göre düzenlendiği anlaşılmaktadır. Şu haliyle hüküm fıkrasının gerekçesi ve hüküm fıkrası birbiriyle çelişkilidir. Hüküm fıkrasının gerekçeye uygun düzenlenmesi zorunludur. Karar gerekçesine aykırı hüküm tesisinin infazda da tereddüt yaratacağı açıktır.
Karar, bu nedenle bozulmalıdır.
Kabule göre de;
Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir. Geçit eninin, bir tarafın subjektif arzuları doğrultusunda tayini geçit davalarının amacına uygun düşmez. Bunun dışında, davacı 847 sayılı parsel lehine talep ettiği geçit isteminden sarfınazar ettiği halde geçitin hem 819, hem de 847 parseller için tesisi de doğru değildir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 09.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.