Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2021/3628 E. 2022/7632 K. 01.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/3628
KARAR NO : 2022/7632
KARAR TARİHİ : 01.11.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.03.2018 tarih ve 2014/686 E.- 2018/261 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı Otokar Otomobil San. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kısmen kabulüne-reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi’nce verilen 28.01.2021 tarih ve 2020/178 E- 2021/79 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 16.06.2011 tarihinde, 2011 model Kent 290 LF tipi otobüsü 345.000,00 TL bedeller, davalı Otokar Otom. ve Sav. San. A.Ş.’nin bayii olan diğer davalı … Otom. Tic. Ltd Şti.’den satın aldığını, aracın satın alındığı tarihten itibaren bir çok arıza nedeniyle yetkili servise gittiğini, onarım sonrasında da arızaların tekrar ettiğini, dava konusu araç modelinde sürekli farklı arızaların çıkması üzerine, davalı Otokar … A.Ş.’nin 2 yıl olan garanti süresine ilave 1 yıl daha uzattığını, bunun da araçtaki imalatta kaynaklı ayıbın bir göstergesi olduğunu, dava konusu araçta son olarak 07.03.2014 tarihinde aracın kalorifer hortumunun patladığını, aracın serviste onarıldıktan sonra bir gün sonra 08.03.2014 tarihinde aracın motor arızası verdiğini, bunun üzerine, aracın ayıplı olduğunu farkeden davacının davalılara 11.03.2014 ihtarname keşide ederek aracın misli ile değiştirilmesini olmazsa bedelinin ödenmesini istediğini, akabinde, İstanbul Anadolu 12. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/23 D.İş sayılı dosyasından, araç üzerinde keşif yaptırıldığını, dosyada alınan bilirkişi raporunda, aracın imalattan kaynaklı gizli ayıplı olduğunun belirtildiğini, tespit raporu hazırlandıktan sonra, uzun sürecek olan hukuki süreç nedeniyle davacının daha fazla zarar görmemesi için aracın yetkili serviste garanti kapsamı dışında ücreti karşılığında onarıldığını, dava konusu araçtaki arızaların yetkili serviste kimi zaman garanti kapsamında kimi zaman ücreti karşılığında yapıldığını, dolayısıyla bu faturaların incelenerek olağan masraflar dışında kalan, aracın ayıplı olması nedeniyle yapılan masrafların maddi zarar kapsamında tespiti gerektiğini, diğer yandan, dava konusu aracın İstanbul Otobüs A.Ş.’ye bağlı olarak toplu taşıma hizmeti verdiğini, bu hizmetin kesintiye uğramaması için 08.03.2014 tarihli arızadan sonra, 10 günlük süreyle araç kiralanması yoluna gidildiğini, sonrasında aracın ayıplı olduğunun farkedilmesi üzerine, arıza onarılmadan ayıbın tespiti gerektiğinden ve bu hukuki sürecin uzun sürecek olmasından dolayı 10 günlük süreye ek 3 aylık araç kiralamak zorunda kalındığını, bu kiralamalardan dolayı toplamda 15.500.- TL ödeme yapıldığını, bunun yanında, aracın serviste olduğu zamanlarda kısa süreli sefer kayıplarına maruz kalındığını, kazanç kaybının tespiti gerektiğini ileri sürerek, dava konusu aracın yenisi ile değiştirilmesine, eğer bu mümkün olmazsa, aracın bedelinin ödenmesini, ayrıca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, yetkili serviste ödenen bedeller için şimdilik 15.000.- TL’nin, kazanç kaybına ilişkin olarak şimdilik 1.000.- TL’nin ve araç kiralama bedeli olan 15.500.- TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili 30.11.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle, kazanç kaybına ilişkin 1.000.- TL’lik talebinin 3.680.- TL artırılarak 4.680.- TL’ye yükseltildiğini belirtmiştir.
Davalı Otokar Otomotiv San. A.Ş. vekili, aracın garanti süresinin 2 yıl olduğunu, ek 1 yılın garanti anlamında sayılamayacağını, dolayısıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, süresi içerisinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, dava konusu araçta imalattan kaynaklı herhangi bir ayıbın bulunmadığını, araçtaki arızaların araca uygun vasıfta yakıt ve motor sıvısının kullanılmamasından ve kullanım hatasından kaynaklandığını, kazanç kaybının araçta iddia edilen ayıptan kaynaklandığının ispatı gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı … Otom. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Otokar Otom. ve Sav. San. A.Ş. tarafından zamanaşımı definde bulunulduğu, iki yıllık garanti süresinin bir yıl uzatıldığı, satışın 16.06.2011 tarihinde gerçekleşmesi sebebiyle garanti süresinin 16.06.2014 tarihinde sona ereceği, davanın ise, 04.06.2014 tarihinde açılmış olması sebebiyle zamanaşımı def’ine yerinde olmadığı, dava konusu aracın 187.317 km’ye gelene kadar geçirdiği motor arızalarının önemli nitelikte arızalar olmadığı, garanti kapsamında yapıldığı, üretim hatası olarak ilişkilendirilmeyeceği, 187.317 km’deyken motorda çıkan arızanın da davalı Otokar … A.Ş.’nin yetkili servisinin hatasından kaynaklandığı, imalattan kaynaklanmadığı, aracın 06.03.2014 tarihinde, 235.002 km’de iken meydana gelen ve yüksek maliyetli olan motor arızasının hararetten kaynaklandığı, hasarın meydana çıkmasında kullanıcının hararet ikazına uymayıp, seyrini sürdürmesinin etkili olduğu gibi, servise motor hasarı öncesi su kaçağı şikayetiyle 3 kez başvurulmuş olmasına rağmen su kaçağına sebep sorunun bir türlü bulamayıp, geçici çözümlerle aracın servisten çıkmasını sağlayan ve bu suretle motor hasarının artmasına katkı veren servis ve teknik personelinin sonuca etkili olduğu, yarı yarıya kusurların bulunduğu, yetkili servisinden sorumlu davalı Otokar … A.Ş.’nin %50 nispetinde düşen 5.216,06 TL garanti kapsamı dışında kalan tamirat masrafından sorumlu olduğu, bunun dışında tamirat süresindeki kazanç kaybı/kira kaybı yönünden, aracın motor arızalarının tespit edilmiş olduğundan, bunların olağan tamir süresi içinde aracın kullanılmamasından kaynaklanacak kazanç kaybının hesaplanabilir nitelikte olduğu, buna göre, davalı Otokar … A.Ş.’nin %50 yükümlülüğüne isabet eden 9.936,96 TL’nin ilk raporda tespit edilen 5.216,06 TL’ye eklenmesi suretiyle 15.153,02 TL’nin bu davalıdan istenebileceği, üretim hatası olmadığı, bu sebeple aracın değiştirilmesi veya iadesi ile ödenen paranın geri verilmesi taleplerinin yerinde olmadığı, davalı satıcı Örnek … Ltd. Şti.’nin sadece satıcı olması ve hasar sebebine nazaran sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın davalılardan Örnek … Ltd. Şti. yönünden husumetten reddine, diğer davalı Otokar … A.Ş. yönünden ise kısmen kabulüne 15.153,02 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Karara karşı davacı ve davalı Otokar … A.Ş. vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre; aracın davacı tarafından davalı bayii Örnek … Ltd. Şti.’den satın alındığı, diğer davalı Otokar … A.Ş.’nin ise, aracın imalatçısı olduğu, somut olayda her iki davalının da pasif husumeti bulunduğu, davalı … … Ltd. Şti. yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi doğru olmadığı, ilk derece mahkemesince, hatalı servis hizmetinden dolayı davalı Otokar … A.Ş.’nin sorumluluğunun bulunduğuna hükmedildiği, davanın ayıba dayalı olarak açıldığı, ayıplı servis hizmetinden dolayı tazminat isteminde bulunulmadığı, davacı tarafça bu yönde yapılmış ıslahın da bulunmadığı, dava konusu araçta meydana gelen arızaların imalattan kaynaklanmadığı, 06.03.2014 tarihine kadar araçta meydana gelen arızaların garanti kapsamında onarılarak aracın davacıya teslim edildiği, 06.03.2014 tarihinde, araç 235.002 km’deyken aracın motorunda meydana gelen arızanın da üretimden kaynaklı ayıptan ileri gelmediği, değişik iş dosyasındaki teknik bilirkişi raporunda, keşif esnasında motoru çalışmayan araçla ilgili olarak raporunda tespit ve değerlendirilmelere nasıl ulaşıldığının anlaşılamadığı, dava dosyasında alınan raporun, halihazırda çalışan dava konusu araç üzerinde yapılan keşif sonucunda düzenlendiği, tarafların itirazlarını ve değişik iş dosyasında alınan raporu ayrıntılı ve gerekçeli olarak değerlendirilen bilirkişi raporunun hükme esas alınması gerektiği, davalı üretici firmanın dava konusu araç kategorine tanıdığı garanti süresine 1 yıl ilave etmesinin dava konusu araçtaki ayıbı kabul olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacı ve davalı Otokar … A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın her iki davalı yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13/4. maddesinde, maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunacağı düzenlenmiştir. Davalı … Otom. Tic. Ltd. Şti. yönünden temyiz incelemesine konu Bölge Adliye Mahkemesi kararında davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “… 34.805,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere “(davalı … Otom. Tic. Ltd. Şti. yönünden 4.080.- TL maktu vekalet ücreti ödenmesine)” ibaresinin eklenmek suretiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin (2) numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 3. bendinde yer alan “… 34.805,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere “(davalı … Otom. Tic. Ltd. Şti. yönünden 4.080.- TL maktu vekalet ücreti ödenmesine)” ibaresinin eklenmesi suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.