YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/12292
KARAR NO : 2006/16187
KARAR TARİHİ : 11.12.2006
… , …, … , …, …, … vekili avukat … ile 1-… T…. Bankası A.Ş vekili avukat … … İnş. San. ve Tic. A.Ş aralarındaki dava hakkında İzmir 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 29.5.2006 … ve 319-367 sayılı hükmün davalı … İnş. A.Ş avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı … İnş. San. Tic. vekili avukat … ile davacı vekili avukat … gelmiş, diğer davalı tarafından gelen olmadığından yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacılar, davalı müteahhittin inşa ettiği taşınmazdan ayrı ayrı bağımsız bölümü muhtelif tarihlerde diğer davalı bankadan satın aldıklarını ileri sürerek, binanın çatı ve bodrum katındaki ayıplı imalat nedeni ile oluşan toplam zarar tutarı 22.000 YTL.sı için istemde bulunmuşlar, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 … ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, mahkemece her bir davacı için kabul edilen dolayısıyla temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 29.5.2006 tarihli 2006/12292-16187 olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacılar ve davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.