YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/5692
KARAR NO : 2009/6393
KARAR TARİHİ : 26.05.2009
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar … ve … vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar, 343, 344 ve 345 parsel sayılı taşınmazlarının genel yola bağlantısı bulunmadığını belirterek, davalılara ait 346,347,348 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.
Mahkemece, davacı …’ın davası kabul edilmiş, diğer davacıların davalarının feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Hüküm, davalılar … ve … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2-a- Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz parsel numaralarının hüküm fıkrasında yazılması zorunludur.
b-Mahkemece geçit irtifakı şahsi irtifak biçiminde davacı ismi yazılmak suretiyle kurulmuş olup; istem davacı parseli yararına geçit kurulmasına ilişkin olduğuna göre arazi irtifakı şeklinde hüküm tesisi gerekir.
3-Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda yükümlü taşınmaz malikinin bedelin tahsili gibi ek külfetlerle karşılaşmaması bakımından saptanan bedelin
yükümlü taşınmaz malikine ödenmek üzere karardan önce mahkeme veznesine depo ettirilmesi gerekir. Depo edilen geçit bedelinden yükümlü taşınmaz maliklerine yapılacak ödemelerin parasal miktarlarının da ayrı ayrı belirtilmesi gerekir.
4-Ayrıca, geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılacağından davacı yararına vekalet ücreti takdiri yerinde değildir.
Mahkemece bu hususların gözardı edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1). Bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2)., (3). ve (4). bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 26.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.