YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/15916
KARAR NO : 2011/2642
KARAR TARİHİ : 14.03.2011
MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanım durumuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
… İlçesi … Köyü 120 ada 4 parsel sayılı taşınmaz, 3402 Sayılı Yasaya 5831 Sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında agaçlık niteliğiyle, beyanlar hanesinde kullanım durumu belirtilmeden ağaçlık nitelikli eylemli orman olduğu şerh verilerek hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın kendi kullanımında bulunduğunun beyanlar hanesine şerh verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın eylemli orman olduğu ve kullanım bulunmadığından davanın reddine ve tespit gibi tescile karar verilmiş, hüküm hazine vekili tarafından vekalet ücretine yönelik temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanım durumuna itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1993 yılında 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 09.06.1993 tarihinde askı ilanı yapılarak 10.12.1993 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın ağaçlık niteliğinde olup bitişiğindeki ormanın devamı niteliğinde bulunduğu, eylemli orman olan yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 11/5. maddesi uyarınca talep halinde orman niteliği ile tahsis ve tapuya tescil edileceği gözönünde bulundurularak davacı gerçek kişinin kullanım durumunun bulunmadığının belirlenmesine göre … biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının davası reddedildiği halde, davalı hazine vekilinin sarf ettiği emek ve mesai dikkate alınarak lehine 3402 Sayılı Yasanın 31. maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen kaldırılarak yerine 3. bent olarak “3-Davalı Hazine vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisine karşılık 3402 Sayılı Yasanın 31. maddesi uyarınca 150.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine,”cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 14.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.