YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14749
KARAR NO : 2011/13702
KARAR TARİHİ : 30.11.2011
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili … köyü, 4130 parselin (3325 m2) tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın 1976 yılında yapılan 1744 sayılı Yasanın 2. maddesi uygulaması sonucu kısmen Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını ve işlemin kesinleştiğini bildirerek, bu bölümün tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne, 22.03.2010 tarihli krokide (B) işaretli 1079.47 m2 taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 1744 sayılı Yasanın 2. maddesi uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Yörede, 1941 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastro çalışması ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 24.06.1977 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması, 13.11.2007 tarihinde ilan edilen 2/B madde çalışması ile 26.03.2007 tarihinde ilan edilen 4999 sayılı Yasaya göre fenni hataları düzeltme çalışması vardır.
Arazi kadastrosu 1954 yılında yapılarak kesinleşmiş,1990 yılında 2859 sayılı Yasaya göre pafta yenileme çalışması yapılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli taşınmazın kısmen 1941 yılında yapılan orman kadastrosunda Alaçınar Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, daha sonra 1976 yılında 1744 sayılı Yasayla değişik 2. madde uygulama çalışmasında 2. madde parseli olarak orman sınırları dışına çıkarıldığı ve işlemin kesinleştiği,bu nedenle 2007 yılında yapılan 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasayla değişik 2/B madde uygulamasına konu edilmediği, yine 2006 yılında 4999 sayılı Yasaya göre yapılan fenni hataların düzeltilmesi çalışmasında da daha önce grafik yöntemle yapılan orman kadastrosu ve 2. madde haritaları sayısallaştırılarak orman tahdit sınır nokta ve hatlarına koordinat verildiği, yani kısacası 1976 yılından sonra yapılan çalışmaların aplikasyon niteliğinde olduğu, taşınmaz 1941 yılında kesinleşen orman tahdidi içinde kalmakla, tapu kaydının yasal değerini yitirdiği ve aslında orman olan taşınmaz hakkında arazi kadastro ekiplerinin bu durumu gözönünde bulundurmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturmaları nedeniyle 766 sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y. 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olduğu, malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı gibi, tapu kaydı ile satın alan kişinin de 4721 sayılı Medeni Yasanın 1023. maddesindeki iyi niyet kurallarından yararlanamayacağı, sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve aynı Yasanın 17. maddesi ile eklenen “Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2, 3 ve 4. paragraflarının kaldırılarak, yerine “6099 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” sözlerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 30.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.