YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/792
KARAR NO : 2010/1215
KARAR TARİHİ : 04.02.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R
Davacı … Yönetimi, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği … Köyü, … mevkiinde bulunan tahmini 20 dönüm miktarındaki taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığını, Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/222-1999/963 sayılı kararı ile orman olduğunun saptandığını belirterek taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tescili, davalı Hazinenin bu yere el atmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, el atmanın önlenmesi ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 1955 yılında yapılmış, çekişmeli yer çalılık niteliği ile tespit dışı bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; dava konusu taşınmazın (C) işaretli (591 parsel de kalan) kısmının Adana 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/471-729 sayılı kararı ile kesin hüküm kapsamında kaldığı, kalan bölümün Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/62-168 sayılı kararı ile orman olarak tescile karar verildiğine ve bu bölüm yönünden davacı … Yönetiminin, dava açmakta hukuki yararı bulunmadığına göre, davanın tamamen kesin hüküm yönünden reddine karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasından, “Davacının davasının kesin hüküm nedeniyle reddine,” cümlesinin çıkartılarak; bunun yerine; “dava konusu taşınmazın (C) işaretli (591 parsel de kalan) kısmının Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/471-729 sayılı kararı ile kesin hüküm kapsamında kaldığından kesin hüküm nedeniyle, kalan bölümünün de Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/62-168 sayılı kararı ile orman olarak tesciline karar verildiğine göre bu bölüm yönünden de davacı … Yönetiminin dava açmakta hukuki yararı bulunmadığından davasının reddine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/02/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.