YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13685
KARAR NO : 2009/14407
KARAR TARİHİ : 21.12.2009

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.03.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_
Davacı vekili 07.03.2008 tarihli dilekçesi ile davacının maliki olduğu 23 ve 24 parsel sayılı taşınmazlar yararına, davalı adına kayıtlı 38.900 m2 tarla cinsli 762 sayılı parselden geçit hakkı tesisi istemiştir.
Davacı vekili 06.11.2008 tarihli celsede 24 sayılı parsel için geçit hakkı davasından feragat ettiğini, 23 sayılı parsel yararına geçit tesisini istemiştir.
Davalı vekili külfetin paylaşılması esasına göre dava dışı 26 ve 27 parsellerin kuzeyinden girilerek daha sonra 762 sayılı parselin doğu sınırından geçit hakkı verilmesini savunmuştur.
Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu davanın kabulüne, 24 sayılı parsel lehine 23 sayılı parsel üzerinden ve 762 sayılı parsel üzerinden keşif krokisinde belirtilen şekilde 3 metre genişliğinde geçit tesisine, depo edilen 5.198.04 TL geçit bedelinin davalı 762 parsel malikine ödenmesine, masrafların davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.
Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2-HUMK.nun 91. maddesinde feragatın iki taraftan birinin neticei talebinden vazgeçmesi olduğu belirtilmiş, 95/1.maddesinde de feragatın kati bir hükmün hukuki neticelerini hasıl edeceği hükme bağlanmıştır. Yine belirtmek gerekir ki feragatin geçerliliği karşı tarafın muvafakatına bağlı değildir. Etkisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. Bu nedenle kararın davacının davadan ferağatı hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere bozulması gerekir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da bu yoldadır. (11.4.1940 günlü ve 70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulunun 16.11.1966 günlü 1438/290 ve 27.5.1992 günlü 1992/2-250/364 sayılı kararları)
Bu nedenle davacı vekilinin 24 parsel sayılı taşınmaz lehine açmış olduğu davadan feragat etmiş olmasına rağmen 24 parsel sayılı taşınmaz yararına geçit tesisine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 21,12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.