YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3171
KARAR NO : 2022/10277
KARAR TARİHİ : 21.12.2022

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ve temyiz talebinin reddine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm tarihinde … E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığın 12.10.2021 tarihinde … sistemi ile yüzüne karşı verilen kararı 5271 sayılı CMK’nın 263. maddesi uyarınca “tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek” temyiz edebileceği bildiriminde bulunulmadığından; Ceza İnfaz Kurumu tarafından 03.11.2015 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli karara karşı 05.11.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair 22.11.2021 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK’nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ”Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ”Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemenin karar tarihinden önce yürürlüğe girdiği göz önünde bulundurulduğunda, bu hususta bir değerlendirme yapmayan mahkemenin, basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde takdir hakkını kullandığı kabul edilerek tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya içeriğine göre, sanığın, seyir halinde iken trafik ekiplerince icra edilen rutin yol kontrolü sırasında durdurularak yapılan ölçümde 1,20 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda,
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;
Temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK’nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/2. maddesi” şeklinde gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (1) numaralı bendinde yer alan “179/2. maddesi” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.