Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2021/6341 E. 2022/10363 K. 21.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6341
KARAR NO : 2022/10363
KARAR TARİHİ : 21.12.2022

Mahkemesi :Ceza Dairesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 08.03.2017 tarihli, 2017/517 Esas, 2017/795 Karar sayılı ” istinaf başvurusunun esastan reddine ” ilişkin kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Davalının temyiz talebinin incelenmesinde;
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 41.530 TL olduğu ve hürriyeti tahdit suçundan 19/01/2002-19/07/2002 tarihleri arasında 179 gün tutuklu kalan davacının 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 3.729,86 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat takdir edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle toplam 13.729,86 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;
Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK’nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;
2-Davacı vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Tazminat talebinin dayanağı olan … 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/99 Esas – 2006/364 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının hürriyeti tahdit suçundan 19/01/2002-19/07/2002 tarihleri arasında 179 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan beraatine, yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-h,35/2,62 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası, hürriyeti tahdit suçundan ise; 109/2,3-a-b,62 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda 15.12.2014 tarihli 2012/1284-2014/22698 sayılı ilamıyla davanın 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddeleri gereği zamanaşımından düşürülmesine karar verildiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı kanuna tabii olduğu anlaşılmakla;
Davacının uzun süren yargılama ve haksız şekilde tutuklandığından bahisle 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.729,86 TL maddi, 10.000 TL manei tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup;
Davacı hakkındaki tutuklama işleminin 01/06/2005 tarihinden önce gerçekleşmiş olması nedeniyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesine göre, davanın 466 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu ve tazminat isteminin kapsamı nazara alınarak, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi haline ve uzun süren yargılamaya dayanan tazminat istemlerinin 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde tahdidi şekilde sayılan tazminat istenebilecek haller içinde bulunmadığından 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde tazminat davası açmak için aranan şartların gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna yönelik temyiz sebeplerinin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 08.03.2017 tarihli, 2017/517 Esas, 2017/795 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK’nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için … 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 21/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.