YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/27
KARAR NO : 2022/13557
KARAR TARİHİ : 20.12.2022

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Beraat-Düşme
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanıkların üzerlerine atılı İİK’nun 333/a. maddesine muhalefet suçu yönünden yapılan değerlendirmede;
Mahkeme tarafından 24/03/2014 tarih ve 2013/1409 Esas ve 2014/337 Karar sayılı hükümle sanıklar hakkında davanın düşmesine dair verilen kararın temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli, 2015/23758 Esas, 2017/9843 Karar sayılı ilamıyla İİK’nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine karar verilerek, bu suç yönünden karar kesinleştiği halde, incelemeye konu dava dosyası üzerinden yargılama yapıldığı ve 28/03/2018 tarihinde yeniden sanıklar hakkında davanın düşmesine dair karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli, 2015/23758 Esas, 2017/9843 Karar sayılı ilamından sonra yapılan tüm işlemler yok hükmünde olduğundan, yeniden bu hususta karar verilmesi mümkün görülmemekle, temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıkların üzerlerine atılı İİK’nun 331. ve 332. maddelerine muhalefet suçları yönünden yapılan değerlendirmede ise;
Suç tarihi itibariyle sanıklara isnat edilen suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davaların 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi bulunması, şikayet tarihinin 11.10.2013 tarihi olduğu, sanıklardan …’un savunmasının alındığı 24/03/2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında zamanaşımını kesen başkaca bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 8 yıllık olağan zaman aşımı süresinin 24/03/2022 tarihinde inceleme sırasında gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,
ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkındaki davaların ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.