YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/12048
KARAR NO : 2012/2772
KARAR TARİHİ : 23.02.2012
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin 2009 yılı Ocak ayından itibaren işyerinin kapalı olmasına rağmen bu aya ait 4.439.37 TL bedelli fatura tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin otomatik talimatı bulunduğundan bu bedelin müvekkilinin hesabından tahsil edildiğini, müvekkilinin itirazı üzerine sayacın kontrole gönderildiğini, yapılan inceleme sonunda sayaçta kalibrasyon hatası bulunduğunun tespit edildiğini, işyerinin kapalı olmasına rağmen davalı tarafından 21.08.2009 tarihli 796,90 TL ve 07.09.2009 tarihli 371.20 TL bedelli faturaların da müvekkilinden ödenmesinin istendiğini belirterek müvekkilinin haksız olarak tahsil edilen 4.439.37 TL’nin iadesine, bahsi geçen diğer iki fatura nedeniyle de müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, 02.04.2010 havale tarihli dilekçesiyle diğer iki faturanın da davalının elektriği kesme tehdidi üzerine müvekkilince ödenmek zorunda kalındığını beyan ederek toplam 5.622.77 TL’nin istirdadını istemiştir.
Davalı vekili, davacının başvurusu üzerine 31.03.2009 tarihinde yapılan kontrolde sayacın doğru çalıştığının tespit edildiğini, davacının sonraki talebi üzerine sayacın 04.05.2009 tarihinde sökülerek yapılan kontrolünde ise sayacın sağlıklı ölçüm yapmadığının anlaşılması üzerine EPMHY’nın 20. maddesi uyarınca kıyas yoluyla faturalama yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, 4.493.37 TL ve 796.90 TL bedelli faturalara ilişkin davacı talebinin yerinde olmadığı, davaya konu 371.20 TL’lik fatura yönünden davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 371.20 TL.’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.