Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2010/10589 E. 2011/5147 K. 18.04.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/10589
KARAR NO : 2011/5147
KARAR TARİHİ : 18.04.2011

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin davalının abonesi olup, 01.10.2004 tarihinden itibaren faaliyetine başladığı yer için 28.07.2004 tarihinde güç artışı talebinde bulunduğunu, sayacın değiştiğini, 16.03.2005 tarihinde 3.004,73 TL’lik fatura ile birlikte kaçak elektrik kullanımı nedeniyle 285 YTL’ilk bir faturanın müvekkiline gönderildiğini, müvekkilinin sözlü itirazlarının sonuçsuz kaldığını,yazılı itiraz üzerine uzun bir süre müvekkiline cevap verilmediğini, 03.09.2005 tarihinde kısmen düzeltilmiş 166 YTL’lik faturanın gönderildiğini, ancak kaçak elektrik kullanımı ile ilgili faturada hiçbir değişiklik yapılmadığını, müvekkilinin kayıtlarında kaçak nedeniyle 166 YTL’lik miktarın gözüktüğünü, bütün bu süreçte davalının keyfi hareket ettiğini, müvekkilinin iki büyük şirketin acentalığını yapmakta olup, müşteri kitlesinin büyük olduğunu, kaçak elektrik kullanımı gibi haksız bir ithamla karşı karşıya bırakıldığını, müvekkilinin kaçak elektrik tüketimi yapmadığını belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitine ve 10.000 YTL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yapılan incelemede davacıya ait sayacın vekalet mühürlerine müdahale edildiği ve üst kapak açılarak endeksin silindiğinin tespit edildiğini, müvekkilince yapılan işlemlerin yasal ve mevzuata uygun olduğunu,davacının manevi tazminat talebinin yerinde olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının aboneliğinin başlangıcının 29.07.2004 tarihli olup, daha önceki tarihlerde yapılan kaçak kullanımla ilgili tahakkukun davacıya yapılmasının doğru olmadığı, davacının itirazlarının usulünce incelenmediği, abone ekranında hala itiraz olunan fatura ve tutanağın kaçak tüketim olarak yer aldığı, dinlenen tanıkların kaçak elektrik tüketimi ile itham olunan davacı hakkında çeşitli dedikodular yapıldığı ve davacının ticari itibarının sarsıldığı yönünde beyanda bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davalı kurumca tahakkuk ettirilen 14.02.2005 tarihli 285,08 YTL ve 16.03.2005 tarihli 3.004,73 YTL bedelli faturalar nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine ve 1.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Somut olayda BK’nun 49.maddesinde öngörülen manevi tazminatın koşulları oluşmadığından bu yöne ilişkin davacı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.