YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/10744
KARAR NO : 2010/6764
KARAR TARİHİ : 01.06.2010
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Tarih : 25.09.2008
Nosu : 98-266
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalı şirketin 4035853 nolu elektrik tesisatının abonesi olduğunu, davalının kullandığı elektrik için tahakkuk ettirilen fatura bedellerini ödemediği için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürmüş ve toplam 45.597.70.-YTL.alacağa vaki itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkili aleyhine 11.12.1998 ile 26.09.2002 tarihlerini kapsar şekilde elektrik borcunun tahsili için icra takibi yaptığını, oysa müvekkilinin abonman sözleşmesini 22.08.2002 tarihinde imzaladığını, daha evvelki ay ve yıllara ait elektrik borçlusunun müvekkili şirket olmadığını belirterek davanın reddi ile % 40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davalının 22.08.2002 tarihi itibariyle abone sözleşmesi yaptığı, 26.08.2002 tarihinde ESEM marka aktif sayacın sıfır işaretle takılıp cereyan verildiği, takip konusu faturaların takılan bu yeni sayaç öncesine ait olduğu, davalının yeni sayaç takılmasından önceki döneminden sorumlu olmayacağı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava konusu elektrik tüketim bedelinin 1998-2002 yılları arasındaki döneme ilişkin olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı vekili müvekkilinin elektrik aboneliğinin 2002 yılı Ağustos ayından itibaren başladığını belirterek dava konusu faturalardan sorumlu tutulamayacağını savunmuş ise de davalı vekili tarafından davacı kurum Genel Müdürlüğü’ne hitaben yazılan ve bir örneği dosyaya sunulan 26.09.2003 tarihli dilekçede, davalı şirketin dava konusu işyerini 01.08.1996 tarihinde kiraladığı belirtilmiş olduğu gibi bilirkişi raporlarında da davalının bu işyerinde 1999 yılı vergi levhalarının bulunduğundan söz edilmiştir.
Abonelik sonradan tesis edilmiş olsa bile elektrik enerjisini fiilen kullananlar da kullandığı enerji bedelinden sorumludurlar. Bu durumda mahkemece davalının dava konusu dönemde fiili kullanıcı olduğunu gösteren yukarıdaki deliller, dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.