Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/28480 E. 2022/8625 K. 28.04.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28480
KARAR NO : 2022/8625
KARAR TARİHİ : 28.04.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın aşamalarda ısrarlı bir şekilde suçlamaları kabul etmemesi karşısında, dosya içerisinde mevcut olay anına ilişkin kamera görüntüleri netleştirme tekniği de kullanılmak suretiyle birlikte görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığının Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlardan veya Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığından rapor alınarak ve yine suç saatine yakın zamanda tanık … tarafından daha önce yurtta görmediği bir şahsın lavabolara girdiğinin belirtilmesi karşısında, mümkünse duruşmada tanık ile sanığın yüzleştirilmesi mümkün değilse sanığın teşhis elverişli fotoğraflarının tanığa gösterilerek olay günü gördüğü şahsın sanık olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.