YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29198
KARAR NO : 2022/9134
KARAR TARİHİ : 11.05.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Müştekinin soruşturma aşamasında, sanığın 19.30 sıralarında işyerine gelerek çorba içmesinin ardından hesabı ödedikten sonra sadaka kutusunu alıp kaçmaya çalıştığı şeklindeki beyanı ve olay günü güneşin batış saatinin 16.45 olduğunun anlaşılması karşısında sanığın eylemini gece vakti işlediği sabit olduğu halde hakkında TCK’nın 143.maddesinin uygulanmaması,
2-Sanığın çalmaya teşebbüs ettiği sadaka kutusunun içinden yaklaşık 100 TL para çıktığının tutanağa bağlandığı anlaşılmakla, mahkemenin 26.01.2016 tarihli kararından sonraki Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun anılan ilamından sonraki dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.