YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/738
KARAR NO : 2013/5883
KARAR TARİHİ : 21.05.2013

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı … tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden ve giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro sırasında … Köyü 101 ada 1 parsel orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiş, davacılar taşınmazın değişik bölümlerinde zilyed oldukları iddiasıyla dava açmışlardır.
Mahkemece, …’ün davasının feragat nedeniyle; …’ın davasının esastan reddine, çekişmeli taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman alanı içinde bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli taşınmazın eski tarihli resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme sonucu orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; kadastro hâkimi infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, doğru sicil oluşturmakla görevli olduğu halde, hüküm fıkrasında hangi taşınmaz hakkında karar verildiği belirtilmeden tesbit gibi tescile karar verilmiş olması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2. paragrafına ” Konya İli, Bozkır İlçesi, … Köyü 23513876,25 m2 orman vasfındaki 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline” sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 21.05.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.