YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/10646
KARAR NO : 2012/4925
KARAR TARİHİ : 26.03.2012
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili; müvekkili davacı ile davalı şirketin 2 yılı aşkın süredir ticari ilişki içerisinde olduklarını ve müvekkili davacının davalıya balık tedarik ettiğini, müvekkilinin davalı şirkete tedarik ettiği mallar karşılığında 25.364,68-TL alacaklı olduğunu, ancak davalı tarafından borcun ödenmediğini ve 20/04/2009 tarihli 941743 no.lu 17.918,61-TL’lik iade faturasının müvekkiline gönderildiğini, fakat müvekkili davacıya herhangi bir mal iadesinin söz konusu olmadığını belirterek 25.364,68-TL’nin fatura tarihlerinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiğini, ancak müvekkilinin sözleşmeden doğan akdi alacaklarının bir kısmının karşı taraf/tedarikçi firma tarafından ifa edilmediğini, hatta kayıtlara dahi alınmadığını, davada faturaların tebliğ edildiği ve malların teslim edildiği ispatlanmadıkça alacak iddiasının hukuki bir değerinin olmadığını, davacı tarafın iddiasını ispatla mükellef olduğunu, sözleşmeden doğan ve muaccel olan alacakların müvekkili tarafından faturalandırıldığını, müvekkili davalı şirketçe kesilen faturalar, iade faturaları ve diğer kalemden alacakların sözleşme ve hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve hükme dayanak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; taraflar arasında süregelen bir ticari ilişkinin bulunduğu, davacının davalı şirketten alacaklı olduğunu ticari defter ve belgelerinde yer alan kayıtlarla da kanıtladığı, davalı şirketin ise mal iadesinde bulunduğunu iddia ederek borçlu olmadığını savunmasına rağmen iade hususunu kanıtlayamadığı, ispat yükü olayı çevreleyen hal ve şartlar gereğince kendisine geçen davalı şirketin davacıya yönelik yemin teklifinde bulunması üzerine davacının bu teklifi kabul ederek yemin ettiği, ayrıca davacı vekilinin 30/03/2011 tarihli celsede zımnen vazgeçme beyanında bulunarak davanın 19.352,10 TL üzerinden kabulünü talep ettiği anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne, 19.352,10 TL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle hükme esas alınan davacı faturalarının davalı defterlerinde kayıtlı olduğunun anlaşılmasına, iade faturasına konu malların ise davacıya teslim edildiğinin davalı yanca kanıtlanamamasına ve bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.