Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2011/3554 E. 2011/5269 K. 07.06.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/3554
KARAR NO : 2011/5269
KARAR TARİHİ : 07.06.2011

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.5.1983-31.12.1989 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere, verilen kararın bozma kararına uygun olmasına göre davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinde 1.5.1983-31.12.1989 tarihleri arasında ve 1993 yılı 2. döneminde geçen davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma kararına uyularak davacının davalı işverenlere ait işyerinde 1.7.1989- 31.12.1989 tarihleri arasında 180 gün, 1993/2. dönemde 120 gün çalıştığının tesbitine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonucunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki olgular “usuli kazanılmış hak” olarak adlandırılır. Yargıtay HGK’nun 2008/10-730 E., 2008/732 K., 3.12.2008 T., 1980/2-1232 E., 1983/179K., 25.2.1983 T., 1995/9892E., 1995/1162 k., 27.12.1995 T.
Dairemizince mahkemece verilen 23.3.2009 tarihli karar “..1.5.1983-30.12.1989 tarihleri arasındaki sürenin kabulüne karar verilmesi ve işyerinde geçen hizmetin 1.12.1998 tarihinde sona ermesine göre, 506 sayılı Yasanın 79/10 ve 5510 sayılı Yasanın 86/9 maddeleri uyarınca dava tarihi itibariyle 1.5.1983-30.12.1989 tarihleri arasındaki istem yönünden hak düşürücü sürenin gerçekleştiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak davacının 1993/2. dönemde 120 gün çalıştığının tesbitine karar verilmesi yerinde ise de; bozma kararına uyulmasına karar verildiği halde davacının 1.5.1983-30.12.1989 tarihleri arasındaki istemi yönünden hak düşürücü sürenin gerçekleştiği göz ardı edilerek davacının 1.7.1989- 31.12.1989 tarihleri arasında da 180 gün çalıştığının tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, kararın gerekçe kısmındaki açıklamadan maddi hataya dayalı olduğu anlaşılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasındaki
” 1.7.1989- 31.12.1989 tarihleri arasında 180 gün günlük 4.784 TL” kısmının silinmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.