YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11424
KARAR NO : 2013/16022
KARAR TARİHİ : 17.09.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, ilk işe giriş tarihinin 11/09/1982 olduğunun ve 01/07/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili ve … tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı SGK’nın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 11/09/1982 olduğunun tespiti ile 30/06/2011 tarihinde yapacağı tahsis talebiyle 01/07/2011 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının 66920.35 sicil numaralı işyerinde , 11/09/1982 tarihinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret ile 1 gün çalıştığı ve buna göre hizmet başlangıcı tarihinin 11/09/1982 olarak tespitine ve davacının 30/06/1964 doğum tarihine göre, 30/06/2011 tarihinde yapacağı tahsis talebi ile tarafına 01/07/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin hüküm altına alınması yönündeki talebinin ise dava tarihinde ve yargılama sırasında davalı kurum tarafından bu yönde çıkarılmış herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/07/2011 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, … Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bornova Sosyal Güvenlik Merkezi’nin 08/07/2011 tarihli yazısı ile davacının yargılama sonuçlandıktan sonra müracaat etmesinin gerektiğinin bildirilmiş olduğu anlaşılmış olup, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 11/09/1982 olduğunun tespiti yönündeki karar yerinde ise de, Kurumun açık kabulü olmadığından davacının tahsis talebi yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olmuştur.
Yapılacak iş, davacının tahsis talebi yönünden olumlu-olumsuz bir karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 17/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.