YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14112
KARAR NO : 2012/6839
KARAR TARİHİ : 10.04.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, Stand Operatörü olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin devamsızlık yaptığı gerekçesiyle feshedildiğini, ancak feshin haklı sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin, bir (1) gün izinli olmasına rağmen, iznin bitimini müteakip gün işe başlamadığı gerekçesiyle haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının bir (1) gün işe izinsiz gelmeyişinin tek başına haklı ve geçerli bir sebep oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı kanunun 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.
Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen, işverenin haklı nedenle derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır.
Somut olayda, davacının Zonguldak’ta oy kullanmak için davalı işverenden 28.03.2009-29.03.2009 tarihleri arasında bir (1) gün izin aldığı “izin istek formundan” açıkça anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı, dava dilekçesinde 30.03.2009 tarihinde işe geç gelebileceğini belirterek izne ayrıldığını beyan etmiş ise de, davalı işveren tarafından bu husus doğrulanmadığı gibi, tanık beyanları ile de ispatlanmış değildir. Kaldıki, davacı o gün
işe geç gelmiş olmayıp, hiç gitmemiştir. Stand operatörü olan davacının, işe gelmediği 30.03.2009 tarihinde CNR Fuar Merkezi’nde fuar alanını kurmakla görevli olması dikkate alındığında bir (1) günlük işe gelmemenin iş yerinde olumsuzluğa yol açması kaçınılmazdır. Davacının söz konusu davranışı fesih için geçerli neden teşkil etmektedir. Davanın reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 90,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 10.04.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.