YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19345
KARAR NO : 2022/8447
KARAR TARİHİ : 29.09.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar haklarında mağdureler … ve …’ya yönelik), çocuğun cinsel istismarı (sanıklar …, …, … haklarında mağdure …’ya yönelik)
HÜKÜM : Sanıklardan …, … ve …’nın atılı suçlar ile …’ın mağdure …’ya karşı çocuğun cinsel istismarı ve mağdure …’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatlerine, sanık …’ın mağdure …’ya karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2020 gün ve 2019/464 Esas, 2020/306 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanıklar …, …, … ile … haklarında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında mağdure …’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure …’nın aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen beyanları, olay sonrasında alınan 26.05.2018 tarihli doktor raporu içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdureye yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair
her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle cinsel organını sürtme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/2. maddesine göre hüküm kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 23.12.2020 gün ve 2020/1558 Esas, 2020/1822 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4 madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.