YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/7130
KARAR NO : 2010/10211
KARAR TARİHİ : 15.07.2010

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 05/11/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13/07/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davalı … vekili avukat … geldi, karşı taraftan davacı … YÖNETİMİ vekili avukat … geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:
K A R A R

Kadastro sırasında davaya konu … Köyü 255 ada 2 parsel sayılı taşınmaz, 19796,87 m2 yüzölçümünde, tarla niteliğinde ve 06/04/1979 tarih 2 numaralı tapu kaydı ile … … zilyet ise de mülkiyeti Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesin 1995/398 esas sayılı dosyasında davalı olduğundan malik hanesi açık olarak, davaya konu 255 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ise 944,31 m2 yüzölçümünde, tarla niteliğinde belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı … adına tespit edilmiştir.
Davacı … … , yörede orman yönetimi tarafından yapılan ağaçlandırma çalışması sırasında davalı … devecinin ağaçlandırma saha bekçisi olarak görevli olduğunu, 06/04/1979 tarih 2 numaralı tapu kaydı ile malik olduğu davaya konu taşınmazına kendi rızasıyla iki adet baraka ve eklentilerinin yapılmasına izin verdiğini, ancak ağaçlandırma çalışması bittiği halde yaklaşık 3 dönümlük yeri çitle çevirerek haksız olarak işgal ettiğini iddia ederek haksız el atmasının önlenmesi istemiyle Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmış, yargılama aşamasında davaya konu taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlendiğinden dava dosyası görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılmıştır
Diğer yandan; davacı … YÖNETİMİ, … … ’yı hasım göstererek, davaya konu 255 ada 2 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, orman niteliğinde Hazine adına tescili istemiyle dava açmış, davalar arasındaki bağlantı nedeniyle birleştirilmiştir.Yargılama sırasında 04/07/2009 tarihli keşifte, davacı … … davasına konu taşınmazın 255 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olduğunu belirtmiştir
Mahkemece, davacı … YÖNETİMİNİN davasının REDDİNE, 255 ada 2 parsel sayılı taşınmazın TESPİT GİBİ … … adına, davacı … … ’nın davasının REDDİNE, 255 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ORMAN NİTELİĞİNDE HAZİNE ADINA TESCİLİNE karar verilmiş, hüküm davalı … vekili, davacı … vekili ile davacı … YÖNETİMİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1967 yılında yapılıp tesbit tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1980 yılında yapılarak kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması ve 1991 yılında yapılarak dava tarihinden önce kesinleşen 2/B madde uygulaması vardır.
1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı … VE DAVALI …’nin tespitten önce açtığı el atmanın önlenmesi davası her ne kadar tapuya dayalı açılmış ise de, keşifteki beyanlara göre,el atmanın önlenmesi davasına konu yerin 255 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olduğunun belirlendiği, bu nedenle tutanağının yanlışlıkla kesinleştirilmesinin önemi olmayıp malik hanesi açık olarak kabulü gerektiği ve …’nın delili olan, 06/04/1979 tarih 2 numaralı tapu kaydının edinme nedeni, Orman Yönetiminin taraf olduğu Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesin 2/5/1978 tarih 147/53 sayılı tescil kararının dayanağı krokide dahi 255 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerin orman olarak gösterilmiş olmasının 1967 yılında kesinleşen orman kadastrosunda da orman sınırı içinde kaldığını gösterdiği,bu nedenle … biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı … VE DAVALI …’nin 255 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu parsel hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.
2) Orman Yönetimi vekilinin, 255 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; Her ne kadar orman bilirkişi raporunda,1969 yılında kesinleşen orman kadastrosunda, davaya konu 255 ada 2 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) ile gösterilen bölümünün orman sınırı içinde, (A) ile gösterilen bölümünün orman kadastrosunda orman içi orman sayılmayan 28 numaralı iç poligonda kaldığı belirtilmiş ise de, bir örneği dosyada bulunan orman kadastro haritasındaki orman sınır hatları ile bilirkişi krokisinde gösterilen aynı hatların tam olarak benzemediği gözlenmiştir. Ayrıca …’nın delili olan, 06/04/1979 tarih 2 numaralı tapu kaydının edinme nedeni, Orman Yönetiminin taraf olduğu Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesin 02/05/1978 tarih 147/53 sayılı tescil kararının dayanağı krokide, taşınmazın kenar uzunlukları gösterilerek çizilen ölçekli çapı bulunduğuna göre, mahkemece tapu kapsamının zemindeki kapsadığı alan ve yüzölçümünün tescil dayanağı çapın krokide gösterilen kenar uzunlukları hesaplanıp uygulanması suretiyle belirlenmesi gerektiği halde, böyle uygulama yapılmadığı ve 255 ada 2 parsel sayılı taşınmazın çapının tescil krokisi çapına tam olarak benzemediği gibi yüzölçümünün de fazla olduğu gözlenmektedir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.
Bu nedenle, mahkemece önceki bilirkişiler dışında halen … ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu … memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde … “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, … fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde … esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda … mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan … fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, orman kadastrosunda orman içi orman sayılmayan 28 numaralı iç poligonun tamamına ilişkin orman sınır noktaları bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda … Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde … tutanakların düzenlenmesine esas alınan … fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmelidir.
Keşifte, yerel bilirkişiler ve … ehli aracılığı ile … parsellerin dayanakları ile denetlenerek … … ’nın delili olan, 06/04/1979 tarih 2 numaralı tapu kaydının çapı bulunduğu nedeniyle, 3402 Sayılı Yasanın 20/A maddesi gereğince, çapa itibar edileceğinden, tapunun edinme nedeni, Orman Yönetiminin taraf olduğu Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesin 02/05/1978 tarih 147/53 sayılı tescil kararının dayanağı krokideki, taşınmazın kenar uzunlukları gösterilerek çizilen ölçekli çapı, zemindeki sabit olan sınırdan başlayarak çapı uygulatılarak tapu kapsamı belirlenmelidir.
Mahkemece değinilen yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile … biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
SONUÇ : 1) Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; davacı … … VE DAVALI …’nin 255 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parsel hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda … onama harcının temyiz edene yükletilmesine,
2) Yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle Orman Yönetimi vekilinin, 255 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazların kabulü ile, bu parsele ilişkin hükmün BOZULMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00.- TL. vekalet ücretinin VE DAVALI …’dan alınarak, davacı … YÖNETİMİ’ne verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde Yönetime iadesine 15/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.