YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/303
KARAR NO : 2013/7519
KARAR TARİHİ : 15.04.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi, davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06.09.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Somut olayda; dava dilekçesinde davacının 06.09.1999 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle 2.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın, 03.11.1998 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle 1.000,00 TL maddi ve 33.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, 06.09.1999 tarihli olayın SGK tarafından iş kazası olarak kabul edildiği ve davacının sürekli iş göremezlik oranın % 9.1 olduğunun belirtildiği, toplanan deliller ve SGK kayıtlarına göre 03.11.1998 tarihinde davacının iş kazası geçirdiğinin ispat edilemediği, davacı tarafın 05.09.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 23.285,37 TL olarak artırdığı, mahkemece ıslah edilen maddi tazminat miktarının usulüne uygun zamanaşımı defi nedeniyle reddine, dava dilekçesinde iki ayrı iş kazası nedeniyle maddi tazminat talep edilmiş ise de, sonuç itibariyle talep edilen toplam maddi tazminat miktarı üzerinden davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde belirtilen iki iş kazasının da birbirinden bağımsız ve ayrı talepler olduğu gözetilerek, 06.09.1999 tarihli iş kazası nedeniyle dava dilekçesindeki talebin 2.000,00 TL olduğu dikkate alınarak maddi tazminat davasının bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece, 6100 sayılı HMK’nun 26.(HMUK 74. madde) maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı bir şekilde talep edilen maddi tazminat miktarının tamamına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendi silinerek, yerine;
“2.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 06.09.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflara yükletilmesine 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.