YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/4
KARAR NO : 2011/8083
KARAR TARİHİ : 17.10.2011

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, meslek hastalığı %9.3 iş göremezliği nedeni ile toplam 23.145.18 TL maddi zararının işverenden tahsilini istemiştir.
Mahkemece istemin kabulü ile 23.145.15 TL maddi tazminatın 05.02.2002 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de hükme esas alınan hesap raporunda hesap bilirkisi tarafından 26.08.2010 tarihli kusur raporunda olayda %25 oranında bünyesel-çevresel faktör olduğu ve bu hususunun kaçınılmazlık olarak kabulü ile yarısından işverenin sorumlu olduğu kabul edilerek davalı kusurunun toplamda %77.5 olarak belirlenmesi doğru değildir. Gerçekten bünyesel faktör olarak nitelendirilen ve davacının %9.3 oranındaki mesleki hastalığı maluliyetine neden olan “KOAH” hastalığında davacının genetik yapısı ve sürekli sigara içmesi gibi nedenlerin doğrudan doğruya davacının kusurunu etkileyen faktörler olduğu bu hususun kaçınılmazlık olarak nitelendirilemeyeceği açıktır. Bu halde işçi-işveren kusurunun toplamda (%65+%12.5) %77.5 olarak kabul edilerek maddi tazminat hesap edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve esasen hatalı hesaplamaya maddi tazminat hesabı yapan bilirkişinin bünyesel faktörü yanlış değerlendirmesi ile gidildiğinden, olayda belirlenen %25 bünyesel faktörün davacıya yüklenilmesi ile davacı kusuru toplamda %35 sayılarak, 14.07.2010 tarihli hesap raporundaki aktif ve pasif dönem zarar toplamı olan 323.149.77 TL’den %9.3 malulüyet karşılığı 30.052.92 TL’den davalı kusuru %65 kabul edilerek bulunan (%35 davacı kusuru indirimi ile) 19.534.39 TL’den davacıya ödenen 145.83 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin indirimi ile kalan 19.388.56 TL maddi tazminatın davalıdan 05.02.2002 tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmek suretiyle hüküm düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının tamemen silinmesine, yerine;
“1-Davanın kısmen kabulü ile 19.388.56 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın 05.02.2002 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemlerin reddine,
2-Alınması gereken 1.270.48 TL nisbi karar ve ilam harcından peşin alınan 384.50 TL’nin indirimi ile kalan 885.98 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,
3-Davacı tarafından yatırılan 389.4 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,
4-Davacı tarafından yapılan toplam 546.31 TL yargılama giderinin kabul ve redde göre 442.51 TL’sinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine bakiyenin davacı üzenide bırakılmasına,
5-Davalı tarafça yapılan yargılama gideri olan toplam 712.00 TL’nin reddedilen miktara göre hesaplanan 135.90 TLsinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiye giderin davalı üzerinde bırakılmasına,
6-Yürürlükte bulunan AAÜT gereğince kabul edilen maddi tazminat üzerinden hesaplanan 2.326-TL ve hüküm altına alınan manevi tazminat üzerinden hesaplanan 1.000.00 TL vekalet ücretlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
7-Yürürlükte bulunan AAÜT gereğince reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarı üzerinden ayrı ayrı hesaplanan 2.000 TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine” yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi