YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/4552
KARAR NO : 2013/6293
KARAR TARİHİ : 01.04.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 04/08/1997 tarihinden sonraki … sigortalılığının iptaline, fazla ödeme olan primlerin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava; davacının 04.08.1997 tarihinden sonra 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olmadığının tespiti, tahakkuk ettirilen primlerin iptali ve prim borcu olarak alınan paranın iadesi istemine ilişkindir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının, 04.08.1997 – 29.07.1998 tarihleri arasındaki dönemde … sigortalısı olduğundan bu dönemler arasındaki talebinin reddine, davacının 29.07.1998 tarihinden sonrası dönem için talebinin kabulü ile … sigortalılığının iptaline karar verilmiş, ödenen primlere ilişkin taleple ilgili hüküm kurulmamıştır.
Karar, davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 22.07.1993 varide tarihli bildirgeye göre Ltd. Şirket ortağı olduğu için 25.01.1993 tarihi itibari ile re’sen 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak tescil edildiği, 04.08.1997 tarihinden itibaren 2010 yılı başına kadar 506 sayılı Yasa kapsamında aralıksız çalışması bulunduğu, Ordu Defterdarlığı tarafından; … San. Ve Tic. Ltd. Şti.’nin, 01.01.1993 tarihinde kurulduğunun, ancak 29.07.1998 tarihinde mükellefiyeti terk ettiğinin bildirildiği, davacının 25.01.1993 tarihinden beri devam eden oda kaydı bulunduğu, Ünye Ticaret Odası’ndan gelen yazıya göre şirketin 04.01.2009 tarihinde tasfiye haline girdiğinin ve tasfiyesinin devam ettiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasa’nın 3165 sayılı Yasa ile değişik 25. maddesinin ( d ) bendinde; “ Şirketlerle ilgisi kalmayanların, çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği ”, ( e ) bendinde ise; “ İflasına karar verilmiş olan tasfiye halindeki özel işletmeler ile şirket ortaklarının özel işletmenin veya şirketin mahkemece tasfiyesine karar verildiği tarihten itibaren sigortalılıkları sona erer. ” düzenlemesi yer almaktadır.
Somut olayda; mahkemece, şirketin hangi tarih itibariyle tasfiye haline girdiği, mahkeme kararı ile tasfiye edilip edilmediği araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.
Yapılacak iş; şirketin hangi tarih itibariyle tasfiye haline girdiği, mahkeme kararı ile tasfiye edilip edilmediği araştırılarak, ayrıca davacının sigortalılığının, 5510 sayılı Yasa’nın Geçici 17. maddesi gereğince 30.04.2001 tarihi itibariyle durdurulabileceği de gözönünde tutularak toplanan deliller ışığında sonuca gitmekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.