YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/6088
KARAR NO : 2010/4959
KARAR TARİHİ : 29.04.2010
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Davacı, davalı işveren nezdinde 10/07/1986-30/05/1988 ile 01/08/1995-09/08/1999 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 10.07.1986-30.05.1988 ile 01.08.1995-09.08.1999 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen hizmetlerinin tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı … AŞ’de 1988/2. döneminden 30 gün, 1995/3. döneminden 120 gün, 1996/1. döneminden 120 gün, 1996/2. döneminden 60 gün, 1996/3. döneminden 120 gün, 1997/1. döneminden 120 gün, 1997/2. döneminden 60 gün, 1997/3. döneminden 120 gün, 1998/1. döneminden 120 gün, 1998/2. döneminden 60 gün, 1998/3. döneminden 120 gün, 1999/1. döneminden 120 gün ve 1999/2. döneminden 69 gün çalıştığının tesbitine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa’nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanun’un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesidir. Anılan maddede, yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların çalıştıklarını hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür.
Somut olayda, davacının 15.07.1986-30.04.1988 ve 01.02.1999-31.05.1999 tarihleri arasında davalıya ait işyerlerinden çalışmalarının Kuruma bildirildiği, 01.08.1988 tarihinden 30.05.1995 tarihine kadar fasılalarla değişik işyerlerinden bildirilen çalışmalarının hizmet cetvelinde yer aldığı ve dolayısıyla davacının davalı işverene ait işyerinde devamlılık arz eden bir çalışması olmadığı, sadece 01.02.1999 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği, başkaca işe giriş bildirgesinin olmadığı, mahkemeye 14.04.2008 tarihinde başvurulduğu, 01.08.1995-01.02.1999 tarihleri arasındaki hizmetleri yönünden hak düşürücü sürenin geçtiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular nazara alınarak, 01.08.1995-01.02.1999 tarihleri arasındaki çalışmaların hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde davalılardan Yimpaş Yozgatspor A.Ş ye iadesine, 29/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.