YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/1897
KARAR NO : 2011/2845
KARAR TARİHİ : 28.03.2011

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.1.1997- 31.12.2005 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan Özel Halk Otobüsleri İşl.San.Tic.A.Ş., …, , …, …, …, …, …, …, … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere, verilen kararın bozma kararına uygun olmasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalıya ait (önce dernek sonra A.Ş.dönüşmekle) işyerinde 01.01.1997-31.12.2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma kararı üzerine davacının 7.10.1997-31.8.2004 ve 1.1.2005-12.3.2005 tarihleri arasında Gaziantep Özel Halk Otobüsleri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bozma gereği tam olarak dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.
Öncelikle belirtilmelidir ki; 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır.
Dairemiz bozma kararında; davalı Özel Halk Otobüsleri İşl. ve San. A.Ş ile dava dışı Gaziantep Özel Otobüs İşletmesi Yardımlaşma Derneği arasında organik bağ olmadığı,davalı A.Ş. işyerindeki çalışmaların tam bildirildiği,sözü geçen Dernek işyerindeki çalışmaların ise Gaziantep Özel Otobüs İşletmesi Yardımlaşma Derneği hasım gösterilerek dava açılması gerekçesi ile mahkemece davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, Derneğin 16.10.2004 tarihli genel kurul sonuç bildirimi belgesi, feshine dair yazışmaları içeren 17.03.2005 tarihli belgesi ve ekleri ile 15.03.2005 tarihli anonim şirketinin yazılarından sözü geçen Dernek ile anonim şirket kurucularının aynı kişilerden oluştuğu ve
Derneğin sonradan anonim şirkette dönüştüğü açık olduğundan, Dernekteki çalışmalara yönelik sigorta primlerinde davalı Anonim Şirketin sorumlu olduğu, çalışmanın geçtiği yerin aynı işyerinin devamı niteliğinde kabul edilmesi gerekeceği belirtilerek fiili çalışma olgusunun varlığına yönelik delillerin toplanarak sonuca gidilmesi gerektiği bildirilmiştir.
Mahkeme tarafından çalışma olgusunun varlığına ilişkin toplanan delillerin değerlendirilmesi sonucunda davacının 7.10.1997-31.8.2004 ve 1.1.2005-12.3.2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitine dair verilen karar yerindedir.Ancak bozma kararında uyuşmazlık dönemindeki çalışmadan davalı Anonim Şirketin sorumlu olacağı açıkça belirtildiği halde işveren olarak Anonim Şirket yerine, fesihle tüzel kişiliği sona eren Dernek hakkında hüküm kurulması ve Dernek yönetici üyelerinin davada taraf ehliyetleri bulunmadığından haklarındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilememesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Özel Halk Otobüsleri İşl.San.Tic.A.Ş., …, Abdülkadir Fakılı, …, …, …, …, …, …, … ‘a iadesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.