YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/4204
KARAR NO : 2012/6600
KARAR TARİHİ : 06.04.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence sendikal sebeple feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.
Davalı vekili , davacının işe başladığı tarihten buyana hastalık sebebi ile sürekli rapor alan, hasta olmadığı dönemlerde de ailevi sebepleri ya da özel işlerini bahane ederek ücretsiz izin talebinde bulunan bir işçi olduğunu, iş sözleşmesinin sendikal sebeplerle feshedilmediğini, ücretsiz izin taleplerinin fazla olmasının işyerindeki işin yürütümünü etkilediğini, sık sık uzun süreli rapor kullanmanın geçerli fesih sebebi olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının fesih sebebiyle savunmasının alınmadığı, bildirim sürelerine uyulmadığı, davacının davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığının işverence ıspatlanamadığı sebepleriyle feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun’un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Dosya içeriğinden, davacının 28.08.1998-28.11.2008 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde işçi olarak çalıştığı, yazılı fesih bildirimi ile, “…davacının 2008 yılında 6 kez hastalık sebebiyle rapor aldığı, bu raporlar sonucunda toplam 168 gün işe gelmediği, gelecekte de sık sık hastalanma ihtimali hesaba katıldığında bu durumun çalışma düzenini olumsuz etkileyeceği, özellikle tüm sektörlerde etkisini gösteren olumsuz ekonomik koşulların şirketi de etkilemeye başladığı, bu doğrultuda alınan tasarruf tedbirleri kapsamında optimum sayıda işgücü ile çalışılmasının kaçınılmaz olduğu, bu sebeple iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun’un 17 ve devamı maddeleri uyarınca kanuni hakları ödenmek suretiyle 28.11.2008 tarihi itibarı ile sona erdirilmesine karar verildiği”, davacının dosyaya sunulan sağlık raporlarına göre 25.08.2008-27.11.2008 arası 90 gün, 30.07.2008-26.08.2008 arası 27 gün, 16.06.2008-26.06.2008 arası 10 gün, 27.05.2008-02.06.2008 arası 7 gün, 03.06.2008- 12.06.2008 arası 10 gün, 12.12.2007-22.12.2007 arası 10 gün, 01.01.2008 tarihinden itibaren 20 gün olmak üzere toplam 174 gün rapor aldığı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre de, 2006, 2007, 2008 yıllarında toplan 185 gün raporlu olduğu, Tekstil İşçileri Sendikasına üye olduğu anlaşılmıştır.
Somut olayda, davacının 2008 yılı içerisinde 6 kez rapor almasına yönelik davranışının, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, işyeri düzenini bozan davranışlar niteliğinde olduğu ve işyerinde olumsuzluklara yol açması sebebiyle iş sözleşmesinin feshinde geçerli sebep oluşturduğu gözetilmeden, davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 275,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 06.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.