Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/19139 E. 2012/24104 K. 01.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/19139
KARAR NO : 2012/24104
KARAR TARİHİ : 01.11.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark kıdem ve ihbar tazminatları, ikramiye, jestiyon primi, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, kesinleşen işe iade kararı üzerinde süresinde işverene başvurmasına rağmen işe başlatılmadığını ileri sürerek fark kıdem ve ihbar tazminatları, ikramiye, jestiyon primi, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, kesinleşen mahkeme kararı üzerine davacının tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, geçersiz sayılan fesihten önceki çalışmalarına ilişkin de başkaca bir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacının jestiyon primi alacağına davacının hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur .
4857 sayılı İş Kanunun’da jestiyon primi adı altında bir ödeme biçimi ve işçilik hakkı düzenlenmemiştir. Buna rağmen uygulamada bireysel iş sözleşmeleri ya da toplu iş sözleşmelerine jestiyon ikramiyesi adı altında hükümler konulmakta ve özellikle üst düzey yöneticilere bu tür ödemeler yapılmaktadır. Tarafların karşılıklı olarak şartlarını belirledikleri veya o işyeri uygulamasında ne miktar ödeneceği tespit edilebilen bu tür ödemelerin işçiye yapılması gerektiği yerleşik Yargıtay içtihatlarındandır.
Somut olayda, dosyadaki delillere göre davalı işyerinde jestiyon primi uygulaması olduğu anlaşılmaktadır. İşçi tam yıl çalışmamış ise, jestiyon primi o yıl için kıstelyevm esasına göre hesaplanıp ödenecektir. Tüm yıl çalışılmış gibi jestiyon primi hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.
3.Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları bakımından faize hak kazanmak için kural olarak işveren temerrüde düşürülmelidir. Ancak, bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde açıkça bir ödeme günü kararlaştırıldığında, belirlenen ödeme tarihi sonrasında faiz işlemeye başlar. Dosya içeriğine göre bu alacaklar yönünden davalı usulüne uygun olarak temerrüde düşürülmediği halde temerrüt tarihinden faize hükmedilmesi hatalıdır. Dava dilekçesi ile talep edilen kısım için dava, ıslah dilekçesi ile talep edilen kısım için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalıdır.
Her ne kadar dava dilekçesinde ihbar tazminatına yer verilmemişse de; ıslah dilekçesi ile boşta geçen dört aylık süre için ihbar tazminatı açıkça talep edildiği için bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.11.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.