Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2010/2271 E. 2011/3300 K. 11.04.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2271
KARAR NO : 2011/3300
KARAR TARİHİ : 11.04.2011

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 2.10.2002-16.10.2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Davacı davalı apartman işyerinde kapıcı olarak 2.10.2002-16.10.2007 tarihileri arasında geçen çalışmalarının tesbitini istemiştir
Mahkemece davanın istem gibi kabulüne karar verilmiştir
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 15 daireli olduğu anlaşılan davalı apartman işyerinde 2.10.2002-30.4.2003, 1.12.2003-31.5.2004 ve 1.1.2005-31.5.2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının Kuruma tam olarak bildirildiği, işyerinin 1.10.1990 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, İşletme Defterine göre 2002,2003,2005,2006 ve 2007 yıllarında kapıcı gideri adı altında ödemeler yapıldığına dair kayıtların bulunduğu, davacının iş aktinin feshedildiğine dair 6.7.2007 tarihli Apartman .Yönetim Kurulu’nun karar aldığı anlaşılmaktadır
Somut olayda beyanları hükme esas alınan komşu işyeri çalışanı oldukları iddia edilen tanıkların uyuşmazlık döneminde çalışmaları olduğuna dair kayıtlar getirtilemeden ve tanıkların beyanları arasında oluşan çelişki giderilmeden sonuca gidildiği görülmektedir
Yapılacak iş davacı tanığının davacının başka apartmana ait kapıcı dairesinde oturduğu yönündeki anlatımları, davalı tanıklarının ise davacının başka apartmanlarda da kapıcılık yaptığını beyan etmeleri dikkate alınarak, davacının hangi apartmanlarda kapıcılık yaptığını işverene açıklattırmak bu apartmanların yönetici ve sakinlerinin beyanlarına başvurularak çalışma süre ve şekilleri hakkında bilgi almak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının part-time mı yoksa tam gün süreli mi olduğunu açıklığa kavuşturmak ve dinlenen tanıkların çalışmalarına dair kayıtlar getirtilerek tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle eylemli çalışmanın hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması gerekir
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ilgilisine iadesine, 1.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi