YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18175
KARAR NO : 2022/15455
KARAR TARİHİ : 08.11.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Kamu malına zarar verme suçu yönünden suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının kovuşturma aşamasından haberdar edilmediği, 5271 sayılı CMK’nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca 24.12.2020 tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek kamu malına zarar verme suçundan zarar gören müşteki İçişleri Bakanlığının davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kayıtlarında yer alan, … 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.07.2007 gün, 2007/344 Esas ve 2007/567 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmünün incelenmesinde, hükme konu suçun ”Tehdit” suçuna ilişkin olduğu, 24.11.2016 gün 6763 sayılı Yasanın 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunmaması karşısında, tekerrüre esas alınabilecek olan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının takdiri gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirmesine karşın, sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;
Sanığın adli sicil kayıtlarında yer alan, … 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.07.2007 gün, 2007/344 Esas ve 2007/567 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmünün incelenmesinde, hükme konu suçun ”Tehdit” suçuna ilişkin olduğu, 24.11.2016 gün 6763 sayılı Yasanın 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunmaması karşısında, tekerrüre esas alınabilecek olan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının takdiri gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müştekiler …, …, … ve …’in aşamalarda sanığın müştekiye küfür ettiklerini beyan etmeleri karşısında; müştekilere hakaret sözlerinin nelerden ibaret olduğu açıklattırılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Sanığın adli sicil kayıtlarında yer alan, … 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.07.2007 gün, 2007/344 Esas ve 2007/567 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmünün incelenmesinde, hükme konu suçun ”Tehdit” suçuna ilişkin olduğu, 24.11.2016 gün 6763 sayılı Yasanın 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunmaması karşısında, tekerrüre esas alınabilecek olan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve katılan … vekilinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.